YOLLAR ISLAK GİBİ


*Sakinim, hem de çok sakin. Neler olacağını bilmememe rağmen, öyleyim işte.

*İster yakınımda ol; istersen çok uzağımda. Bende artık herşey aynı değer; aynı seviye; aynı doz.

*Konuşasım gelmedi; ben de yazmaya başladım. İnsanlığı çoktan sonlandırdım. Başı sonu belli olmayan o uzun yoldan, ben uçarak uzaklaştım.

*Yaşamları inceledim uzun uzun, tek unuttuğum benim de bir yaşam alanı içinde bulunduğumdu.

*Çaresizliğin, bir çaresi yok diyorlardı bana. Sonradan düşündüm ki; herşeyin bir çaresi var. Sadece çaresizliği düşünmeden önce bir çare bulmakta herşey.

*Bana konuşan o kadar çok insana bazen diyorum ki içimden. Keşke yok olsanız; ya da beni bir an önce yok etseler. Ama bazen...

*Yolculuğa çıkıyorum bugün. Uzun mu uzun, kısa mı kısa. Hem çok bekleyeceğim bitmesi için, hem de göz açıp kapayana kadar sona erecek. Bodrum kata sakin bir yolculuk...

*Herşey için teşekkür ediyoruz ya! Bir onu anlayamıyorum. Ne demek herşey, aç kardeşim şunu!

*Tek amacım, amaçlarım arasında olmayan bir başka amacı, amaçsızca amaçlamak.

*Yollar ıslak gibi, Güneş bile çaresiz kalabiliyor. Herkes sakin olsun, panik yok.