HAYATIN ANLAMI-(birinci tekil şahıs)
 

Hayata güvenmek olmaz; ne yapacağı belli değil. Bunu şunu bahane eder; yeri gelir hiçbir şey sölemez; cevap beklersin, ses yoktur. Sonuca katlamak sana kalır. Geriye birşey bırakmaz. Tüm delillerle beraber ortadan yok olur bir süreliğine. Seçim hakkım olsaydı eğer; susma hakkımı sonuna kadar kullanırdım sana karşı. Ama olmuyor; söyleyemeyeceğim herşeyi sana söledim. İçimden ne geçtiyse hep bildin ne geçtiğini. Bütün sırlarımla sana geldim. Bütün gerçekliğimle, bütün saflığım hatta. Ama seni, sana anlatmamı söylemiştin bana. Dinlemedim; hakkında çok şey söledim. Bazen sert, bazen sinirli, bazen sakin ve sabırlı... Oluruna bırakmak istedim; başaramadım. Kontrol çabası başarısız; şu an sürükleniyoruz. Kimliği belirsiz haykırışlar eşliğinde ilerliyoruz. Ulaşamam diye korkuyorum sana. Bütün endişem mutlu sonu görememe korkusu. Bütün sıkıntı benden kaynaklı. Senin hiç suçun yok. Olsa da olur; olmasa da zaten. Beni duyduğunu ya da benden haber alıp üzüldüğünü de zannetmiyorum. Sen sadece ilerle, arkana bakmadan. Ben sana yetişmek için aceleyle de olsa arkama bakıyorum, kısa aralıklarla endişeleniyorum insanlara. Üzerime gelenlere sırtımı dönüyorum. Adeta yok oluyorum. Varlığımla girdiğim bu savaşta pusuda yatmış, bekliyorum.