Bileğimden akan kanları seyretmeye çalıştım ilk anda. Baktım gittikleri yere, fışkıran kanımın özgürce çıkışına odaklanmaya çalıştım. İçimin çekildiğini hissediyorum. Birşeyler yok oluyor, sonumun başlangıcına gidiyorum galiba. Bütün hissettiğim, daha önce hissetmediğim hafiflik hissi. Her yerim karıncalanmaya başladı. Uçmaya yeltenmek üzereyim. Ne olacağından habersiz beklemekteyim. Son dakikalarımda tek düşünebildiğim sensin. Anlaşılmaz kanıtım, yalnız oluşum; son nefesimde duyabildiğim tek ses su sesi. Onlar da, akıp giden zamana yoldaş olacaklar. Bense, son uykumda yok olacağım.
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
i