yolu yok

yolu yok

Oturmuştu eski köşesine ve bıraktığı yerde bulmuştu kalemini...ucu açıktı, hava soğuktu ve gece siyahtı! Tüm sesleri gömmüştü toprağın altına kefensiz ve mümkünse sessiz selasız...Üzerinde bin yılların yorgunluğu varken bir de takvim değişmiş, yeni yıla girilmiş farkında olmaksızın..İş bu yazı uzun bir aradan sonra vaziyetin resmidir...




"Bilirim; hele bir düşmeye gör hasretin halisine, hele bir de tam okka, dört yüz dirhemse yürek, yolu yok Don Kişot'um benim, yolu yok...Yel değirmenleriyle dövüşülecek!!!" N.H.R...